Alle berichten van Sam - DLRP Gids

Over Sam - DLRP Gids

Webmaster van DLRP Gids.

Toveren met kaarten

Disneyparken hebben trouwe, schare fans. De meeste van hen beschikken over een prijzig abonnement. In Walt Disney World hebben ze vermakelijke bezigheidstherapie gevonden voor de steeds terugkerende bezoeker: een interactief spel in het Magic Kingdom, zeg maar het Disneyland Park van Walt Disney World, getiteld Sorcerers Of The Magic Kingdom.

In de brandweerkazerne van Main Street, een smal houten gebouw naast City Hall, kan iedere bezoeker dagelijks een zakje speelkaarten halen – gratis notabene! Om misbruik te voorkomen wordt je Magic Band met daarop je toegangsticket of abonnement gescand. In ieder zakje zitten vier kaarten, met daarop telkens een afbeelding van een Disneypersonage. Elk personage beschikt over vaardigheidspunten, al spelen die in het parkspel geen rol.

Ook Sorcerers heeft een attractieposter.

Ga je voor het eerst een zakje kaarten halen, dan krijg je er een plattegrond bij. Op de kaart staat een mooie inkttekening van de verschillende landen van het Magic Kingdom. In ieder land staan vaagweg een aantal locaties aangeduid, waaronder ook jouw startlocatie. Op deze plekken kan je interactieve schermen vinden, vaak mooi weggewerkt in de omgeving. Scan er jouw Magic Band en het scherm komt tot leven. De tovenaar Merlin uit The Sword And The Stone spreekt je toe. Hij heeft jouw hulp nodig bij het uitschakelen van Disneyschurken. Dit doe je door één of meerdere van je speelkaarten richting het scherm te houden, waarna het afgebeelde personage naar het scherm wordt ‘getransporteerd’. De vijand wordt vervolgens verjaagd. Na een komisch stukje animatie word je doorverwezen naar het volgende scherm.

Het treinstation was mijn startlocatie in Main Street.

Dit spel is leuk omwille van drie redenen. Allereerst is er het verzamelaspect. Er ging geen Magic Kingdom dag voorbij of ik moest een zakje kaarten hebben! De inhoud is willekeurig, dus net als bij stickerboeken zal je moeten ruilen wil je een complete collectie bemachtigen. Ten tweede is er de zoektocht. Met de plattegrond in de hand en een wat vage visuele hint van Merlin op het vorige scherm moet je op zoek gaan naar jouw volgende uitdaging. Aangezien de schermen mooi zijn weggewerkt in hun omgeving (bijvoorbeeld in een etalage of deurraam) is het niet altijd eenvoudig ze te vinden. Als laatste is er het interactieve element. Dat je kaartpersonage tot leven komt en een aanval uitvoert is leuk om te zien.

Je kiest het personage wiens aanval je het liefste wil zien.

Sorcerers Of The Magic Kingdom heeft vanwege zijn populariteit heel wat navolging gekregen. In Adventureland heeft Pirates Of The Caribbean een eigen versie. Met hulp van een schattenkaart moet je op zoek naar interactieve decors. In Epcot kan je dan weer het spel Agent P’s World Showcase Adventure spelen, een gelijkaardige zoektocht waarbij je geen gebruik maakt van kaarten maar wel van je telefoon. Ook hier staan beweegbare decors verhuld tot iemand ze met de juiste druk op de knop in beweging brengt.

In Frontierland heeft Pocahontas hulp nodig.

Ik speelde Sorcerers Of The Magic Kingdom tijdens mijn laatste dag in Magic Kingdom, nadat ik alle attracties al twee of drie keer had gedaan. Het was een leuke voormiddag die mij langs alle hoekjes en doodlopende straatjes van het park bracht. Het spel wist mij moeiteloos uren te boeien. Ga je zelf naar Walt Disney World en wil je graag eens iets nieuws proberen, dan is Sorcerers Of The Magic Kingdom zeker een aanrader. En zelfs al heb je geen interesse in het spel, haal zeker wel een zakje gratis kaarten – het zijn fraaie souvenirs!

Vaderlandsliefde

Amerikanen houden van Amerika. Ze zijn trots op hun land en haar geschiedenis. Ook in Walt Disney World. Met Liberty Square is er een themaland dat draait rond Amerikaanse geschiedenis. De Muppets geven er geschiedenisles en in The Hall Of Presidents staan alle Amerikaanse presidenten samen op het podium – zeer imposant!
Je kan je als Europeaan storen aan al dat patriottisme, of alles gadeslaan en laten gebeuren. Want, hoe overdreven het ook mag zien, de Amerikanen hebben in een recordtijd wel een land uit de grond gestampt mét een boeiende geschiedenis.

Het is net die ontstaansgeschiedenis die op spectaculaire wijze tot leven komt in de attractie The American Adventure in Epcot. Tussen Italië aan de linker- en Japan aan de rechterzijde vind je het Amerikaanse paviljoen. Het is een statig bakstenen gebouw met een houten voorgevel met witte pilaren en een sierlijk krullend naambord, uiteraard gedecoreerd met vlaggen en banieren in rood, wit en blauw.

De hoofdingang leidt naar het Liberty Theatre. In deze theaterzaal vindt op vaste tijdstippen een dertigminuten durende voorstelling plaats. Het loont om ruim op tijd aanwezig te zijn. In de indrukwekkende, twee verdiepen hoge wachtzaal is er immers heel wat te zien. De meeste bezoekers nestelen zich in het midden, waar het a capella-koor Voices Of Liberty in traditionele 18e-eeuwse klederdracht haar opwachting maakt. Ze zingen een zevental klassiekers, waaronder America The Beautiful en Yankee Doodle Dandy. Na hun optreden maken ze meestal nog een praatje.

Kunstliefhebbers kunnen een wandeling langs de vier buitenmuren maken, waar meer dan tien schilderijen hangen. Je ziet herkenbare Amerikaanse taferelen: van de eerste kolonisten tot een traditioneel Thanksgiving diner. Gesloten tijdens mijn bezoek maar binnenkort weer open is de American Heritage Gallery: een aangrenzende museumruimte.

Het is showtijd, iedereen wordt bij elkaar geroepen. Je gaat in groep naar het eerste verdiep. Dit doe je in stijl: de trappengang (trap of roltrap, aan jou de keuze) is gedecoreerd met authentieke, Amerikaanse vlaggen.

En dan is het tijd voor het eerste wauw-moment: het betreden van het theater. In de enorme zaal met 1024 zitplaatsen staan langs weerszijde een zuilengalerij met metershoge faux marmeren beelden. Ze beelden acht Amerikaanse waarden uit, zoals vrijheid in de gedaante van een pelgrim en een wetenschapper die voor kennis staat.

De hoofdshow combineert filmbeelden op een 22 meter breed scherm, patriottische muziek en animatronics op een ongeziene indrukwekkende schaal. Enkel het gelijkaardige The Hall of Presidents komt in de buurt, maar The American Adventure scoort beter. De scènes zijn niet alleen indrukwekkender, de attractie is verhalend beter en roept meer emotie op. Decorwissels volgen elkaar naadloos op en elke keer sta je weer versteld van de levensechte animatronics. Ik heb ze niet geteld, maar het moeten er minstens dertig zijn. Het zijn geavanceerde modellen. Niet alleen wandelt schrijver en humorist Mark Twain over het podium, hij rookt ook sigaren. Over Twain gesproken, samen met politicus Benjamin Franklin is hij de rode draad door de vertelling.

De twee heren nemen je mee van de kolonisatie tot het huidige New York, met onder andere aandacht voor de burgeroorlog, de slavernij, de technologische vooruitgang en het oprichten van natuurparken door president Teddy Roosevelt. Maken ook hun opwachting: uitvinder Alexander Graham Bell, Martin Luther King Jr. en artiest en cowboy Will Rogers.

Er is nog meer te zien en te doen in en rond het Amerikaanse paviljoen. Drie eet- en drankkiosken (Funnel Cake, Block & Hans en Fife & Drum) serveren Walt Disney World klassiekers als popcorn en kalkoenpoot van op de barbecue. Wie meer wil dan een snack kan terecht in het snelle bedieningsrestaurant Liberty Inn. Ook hier Amerikaanse familiekost, waaronder burgers, kip en Cobb Salad. Helemaal rechts van het hoofdgebouw is er ook nog een souvenirwinkel: Heritage Manor Gifts. Ik heb het zelf helaas te laat ontdekt, maar hier verkopen ze leuke, originele souvenirs, waaronder de leukste postkaarten om naar vrienden en familie te sturen.

Vikings, ijsberen en Olaf

In de beginjaren van Disneyland Paris, toen nog Euro Disney, ontworpen Imagineers  filmattracties nog voor het publiek de film gezien had. Best gedurfd, want wat als de film niet aanslaat? Maar wil Disney kort op de bal spelen, dan is er geen andere keus. De ontwikkeling van een attractie duurt immers al snel een jaar of twee, en dan moet er nog gebouwd worden.

Tegenwoordig wacht Disney op de bioscoopresultaten. Zijn die niet goed of niet goed genoeg, dan komt er ook geen attractie. Natuurlijk, zijn ze wel goed, of zelfs uitmuntend, kan er niet worden ingespeeld op het succes. Dat zagen we recent bij Frozen: een kassasucces tegen de sterren op, maar attracties volgden er niet meteen. Raar maar waar: het is er nog altijd maar eentje: Frozen Ever After in Walt Disney World, een bootjestocht uit 2016. Nochtans, bouw een Frozenattractie in Parijs, Anaheim, Hong Kong, Shanghai of Tokyo en ook daar zou het meteen een publieksfavoriet zijn.

Frozen Ever After bevindt zich in het Noorwegen-paviljoen in Epcot.

Voor fans van Frozen is er echter goed nieuws: in zowel Hong Kong, Tokyo als Parijs zijn er nu eindelijk concrete plannen voor Frozen mini-landjes, met minstens één attractie, boetiek en restaurant. Er is ook minder leuk nieuws: om te besparen gaat er naar alle waarschijnlijkheid flink gekopieerd en gedupliceerd worden, ook al hebben al deze parken andere noden. En het gekst van allemaal: volgens recente geruchten krijgen zowel Parijs als Hong Kong een kloon van Frozen Ever After uit Walt Disney World, ook al is dat maar een invulattractie en plaatsvervanger van een dertig jaar oude attractie.

Tijdens het aanschuiven wandel je door Wandering Oaken’s Trading Post and Sauna.

Begrijp me niet verkeerd: Frozen Ever After is prima. Gezinnen zijn er dol op. Iedereen, van jong tot oud, kan er in. Je vaart voor- en achteruit langs een aantal locaties uit de film, met hier een daar een animatronic. Alleen, het is noch groots, noch spectaculair noch memorabel. Van Frozen, het grootste animatiesucces van de laatste vijfentwintig jaar, verwacht je toch net dat tikkeltje meer?

De gezichten worden geanimeerd met projectietechniek. Denk aan Buzz Lightyear in Discoveryland in Parijs.

Het valt snel te verklaren: Frozen Ever After was een klus in tiende versnelling. De attractie Maelstrom uit 1988, een bootjestocht door het mythische Noorse land, had zijn beste tijd gehad. Imagineering kwam met het volgende idee op de proppen: wat als we het gebouw en het ritsysteem behouden, maar alle decors en animatronics vervangen? En dus vaar je nu hetzelfde parcours, alleen zie je geen stoere vikings of ijsberen, maar Olaf de sneeuwpop. Het Noorse moeraslandschap is getransformeerd in Elsa’s ijspaleis. Aardig, maar niets bijzonders. En net deze gehaaste attractie, wat misvormt om in een bestaand gebouw te passen, zou nu als een kopie naar Parijs komen? Het is haast niet te geloven.

Voorpret

Een Walt Disney World vakantiedroom hebben we allemaal. Zo niet, zit je op het verkeerde blog! Mijn droom kwam eind april uit: ik verbleef er 18 dagen en bezocht Walt Disney World, Universal Studios Florida en SeaWorld Orlando. Maar vooraleer ik op het vliegtuig stapte, had ik een lange todo-lijst af te werken.

Een vakantie naar Orlando, de pretparkhoofdstad van de wereld, is niet goedkoop. Aan mijn reis ging een jaar intensief sparen vooraf. Het is natuurlijk wel handig om een idee te hebben van hoeveel dollars je bij elkaar moet sprokkelen. Om een raming te kunnen maken, moet je weten hoelang je gaat, wat je gaat bezoeken en waar je wil overnachten. Dit hele voorbereidingsproces is intensief en ingewikkeld. Het is gelukkig ook een bron van voorpret.

Allereerst beslis je over de reisperiode. Afhankelijk van de drukte zal je meer of minder dagen nodig hebben om hetzelfde te kunnen doen. Ikzelf wou sowieso in het laagseizoen (in hoeverre dat nog bestaat), en dan nog het liefst in een periode met draaglijke temperaturen. Ik koos uiteindelijk voor eind april, begin mei. Dit was geen slechte keuze: het was druk maar niet té druk, er waren weinig tot geen gesloten attracties en hoewel warm (ik gok gemiddeld rond de 25°) waren enkel de middaguren onprettig. Ook in het najaar zijn er mildere temperaturen maar zit je met het risico van tropische stormen en orkanen.

Universal is niet te missen.

Nadat de periode was gekozen, rekende ik uit wat ik graag wou doen. Uiteraard alle Disneyparken, inclusief de twee waterparken, maar ook Universal Studios Florida en SeaWorld stonden op de verlanglijst. Een wandeling langs de hotels in Disneyland Paris is één van mijn favoriete dingen om te doen, dus wou ik ook voldoende tijd om de resorts in Walt Disney World een kort bezoekje te brengen.
Uiteindelijk kwam ik uit op 18 dagen. Een nauwkeurige raming, zo bleek. Natuurlijk had ik graag langer gebleven, maar ik had de tijd om alles te doen wat ik wou doen. Als je een wat mindere enthousiaste fan bent als mij, zou je nog een paar dagen kunnen schrappen. Twee weken lijkt me echter wel het minimum, zeker als je ook buiten Walt Disney World een aantal zaken bezoekt.

Een hotelwandeling brengt je langs de mooiste plekjes.

Toen ik wist wanneer en hoelang ik wou gaan, kon ik prijzen opzoeken. Als Europeaan boek je het makkelijkst op de officiële Britse Disneysite disneyholidays.com. Wel zo handig: deze site geeft bedragen in euro weer. Ik maakte een lijstje van alle hotels en de bijhorende prijzen. Die varieerde voor een éénpersoonskamer van onbetaalbaar (denk 8000 euro en meer) tot duur. Het goedkoopste was rond de 2800 euro. Opgelet, het gaat hier enkel om kamerprijzen, parktickets en eten zijn niet inbegrepen.

De lobby van Port Orleans: French Quarter.

Ik koos uiteindelijk voor de gulden middenweg: Port Orleans: French Quarter, een hotel met een prima reputatie. Bij mijn boeking kreeg ik als promotie een Disney Dining Plan (dat ik weliswaar liet upgraden voor een paar honderd euro, zodat ik ook in restaurants met tafelbediening kon gaan eten), een PhotoPass (later meer hierover) en een cadeaubon van tweehonderd dollar. Reken nog eens 7OO dollar voor parktickets (inclusief Universal en Seaworld) en een vlucht van 5OO euro en de totale kostprijs was gekend. Een auto huren deed ik niet; ook in België rijd ik niet. In Walt Disney World verplaatste ik mij met gratis vervoer: bussen en booten van Disney zelf. Buiten Disney nam ik de taxi. Taxi’s staan overal te wachten en zijn daardoor heel efficiënt. In nog geen twintig minuten stond ik voor 35 dollar aan de poorten van Universal. Je kan uiteraard ook een Uber oproepen, die zijn nog goedkoper, maar mijn betaalkaart werd in de app niet aanvaard.

Gratis cadeaubon? Yes please!

Het hotel is veruit de grootste kostenpost. Het goede nieuws: hier kan je ook het meeste op besparen. Het slechte nieuws: wil je de volledige Disneyervaring en dus in een Disneyhotel overnachten, dan ben je véél meer kwijt dan een keten- of familiehotel buiten Walt Disney World. Bij mij was dat geen optie, aangezien ik niet over een wagen beschikte. Eerlijk gezegd: ik zou het ook niet willen. De Disneyhotels zijn een belevenis op zich en maken deel uit van de totaalervaring.

Ik wist nu wanneer, waar en hoelang. De boeking was gemaakt, de vliegtuigtickets veilig en wel in mijn mailbox. Is dit in orde, dan begint de pret. Op My Disney Experience (disneyworld.disney.go.com) maak je een account aan. Heb je een reservatie, dan koppel je deze aan je profiel. Via de site of bijhorende app kan je van thuis uit al heel wat zaken regelen. Allereerst je persoons- en betalingsgevens, zodat het inchecken vlot verloopt en er een Magic Band voor je klaarligt. Amerikanen en Britten krijgen deze per post toegestuurd, voor mij lag het klaar bij de receptie. Over de Magic Band later meer, maar in het kort: het is een armband gekoppeld aan je profiel. Het dient als identificatie- en betaalmiddel en kamersleutel. Ook je parktickets en fastpassen staan digitaal op je Magic Band. Je hoeft dus, in theorie, niet meer dan dit magische armbandje bij je te hebben om je verder zorgeloos in Walt Disney World te verplaatsen.

Op de website van My Disney Experience kan je vanaf 180 dagen voor afreis restaurantreservaties maken. Je leest het goed: een halfjaar op voorhand! En toch is het nodig, zeker als je in de populaire restaurants als Be Our Guest in Fantasyland wil lunchen of dineren.
Om dit vlot te laten verlopen had ik op voorhand een lijstje gemaakt van restaurants waar ik graag wou eten, afgaande op recensies, locatie en thema. Vervolgens deelde ik mijn dagen op in drie delen: voormiddag, namiddag en avond. Voor elk deel plande ik een locatie in. Bijvoorbeeld: in de voormiddag naar Magic Kingdom, in de namiddag uitrusten aan het zwembad van het hotel om ’s avonds te eindigen in Animal Kingdom. Nu ik dit wist, kon ik gaan reserveren. Ik keek waar ik rond etenstijd zou zijn, zocht in mijn favorietenlijstje voor die locatie het leukste restaurant en maakte online een reservatie. In een aantal gevallen besliste de restaurantkeuze wat ik ging doen. Zo wist ik dat ik in Narcoossee’s in Grand Floridan Resort and Spa wou eten, dus moest ik op een middag of avond in Grand Floridian zijn. Doe je dit 180 dagen op voorhand, zal er altijd een tafel voor je zijn. In de meeste gevallen op het gekozen uur, en anders maximum een uurtje vroeger of later.

Narcoossee’s is een aanrader.
Een hoofdgerecht om van te watertanden.

Fatspassen kan je via My Disney Experience 60 dagen voor afreis reserveren. Maximaal drie per dag, en allemaal in hetzelfde park. Je vrijheid wordt nog verder beperkt: attracties worden volgens populariteit in groepen onderverdeeld. Je kan niet drie fastpassen van enkel de populairste attracties aanvragen. Wat wel kan: eenmaal je drie fastpassen zijn verlopen, kan je op de dag zelf steeds een nieuwe aanvragen, zolang de voorraad strekt. Voor populaire, nieuwe attracties als Flight Of Passage zal dat niet lukken, maar een Big Thunder Mountain ticket in de late avond misschien nog wel. Je kan dus – in theorie – een hele dag van fastpass naar fastpass doorschuiven, zonder lang in de rij te staan.

Met deze praktijktips kan ook jij je droomreis naar Walt Disney World beginnen! In de nabije toekomst zal ik nog dieper ingaan op afzonderlijke onderwerpen uit dit blogbericht, zoals de Magic Band en het Disney Dining Plan.

Cupcakehype

Eind april bezocht ik voor het eerst Walt Disney World. Het is het derde Disney vakantieverblijf dat ik kan afvinken, na het originele Disneyland in Anaheim en – uiteraard – Parijs. Hoewel dit blog werd opgericht om Disneyland Paris te bespreken, laat ik de komende weken en maanden Florida aan bod komen, inclusief uitstapjes naar Universal Studios en Seaworld. Laat ik met iets ludieks beginnen: de cupcakehype, die ook langzaam de weg naar Disneyland Paris vindt.

In Walt Disney World krijg je met een Disney Dining Plan (vooraf betaalde maaltijden; later meer hierover) per dag twee Snack Credits. Deze kan je vrij besteden aan drank, snoepzakjes, een stuk fruit,… Wie meer waar voor zijn geld wil, doet er beter aan een punt uit te geven aan één van de vele creatieve en smakelijke cupcakes. Je vindt ze overal, in alle parken en resorts. Zoals de foto’s bewijzen, komen ze in alle kleuren en smaken. Zijn ze niet fotogeniek?

Naar onze Europese normen hebben de cupcakes meer weg van halve taart; zo groot zijn ze. Bovenaan zijn ze overladen met botercrème. Aan suikers geen gebrek! De crème maakt de cupcakes best zwaar. Na dit tussendoortje heb je even geen honger meer.

Een terugkerend decoratief element is een chocoladen vormpje of figuurtje. Dit is vaak een knipoog naar de locatie van verkoop. Zo heeft een cupcake met Oreo-smaak in Contempo Café in het Contemporary Resort een monorail uit witte chocolade. Terwijl je aanschuift aan de kassa rijdt een échte monorail hoog boven je voorbij.

De Amerikaanse stad New Orleans is dan weer de thuishaven van Tiana uit Princess And The Frog. Niet verwonderlijk dus dat zij op één van vele cupcakes van Port Orleans prijkt.

Er gaat geen speciaal moment of evenement voorbij of er wordt wel een cupcake voor bedacht. Terwijl ik er was, eind april, vierde Animal Kingdom het twintigjarig bestaan. Er waren twee tijdelijke cupcakes beschikbaar waarvan je hieronder eentje kunt zien: een eetbare Tree Of Life. En smaken dat het deed!