Voorpret

Een Walt Disney World vakantiedroom hebben we allemaal. Zo niet, zit je op het verkeerde blog! Mijn droom kwam eind april uit: ik verbleef er 18 dagen en bezocht Walt Disney World, Universal Studios Florida en SeaWorld Orlando. Maar vooraleer ik op het vliegtuig stapte, had ik een lange todo-lijst af te werken.

Een vakantie naar Orlando, de pretparkhoofdstad van de wereld, is niet goedkoop. Aan mijn reis ging een jaar intensief sparen vooraf. Het is natuurlijk wel handig om een idee te hebben van hoeveel dollars je bij elkaar moet sprokkelen. Om een raming te kunnen maken, moet je weten hoelang je gaat, wat je gaat bezoeken en waar je wil overnachten. Dit hele voorbereidingsproces is intensief en ingewikkeld. Het is gelukkig ook een bron van voorpret.

Allereerst beslis je over de reisperiode. Afhankelijk van de drukte zal je meer of minder dagen nodig hebben om hetzelfde te kunnen doen. Ikzelf wou sowieso in het laagseizoen (in hoeverre dat nog bestaat), en dan nog het liefst in een periode met draaglijke temperaturen. Ik koos uiteindelijk voor eind april, begin mei. Dit was geen slechte keuze: het was druk maar niet té druk, er waren weinig tot geen gesloten attracties en hoewel warm (ik gok gemiddeld rond de 25°) waren enkel de middaguren onprettig. Ook in het najaar zijn er mildere temperaturen maar zit je met het risico van tropische stormen en orkanen.

Universal is niet te missen.

Nadat de periode was gekozen, rekende ik uit wat ik graag wou doen. Uiteraard alle Disneyparken, inclusief de twee waterparken, maar ook Universal Studios Florida en SeaWorld stonden op de verlanglijst. Een wandeling langs de hotels in Disneyland Paris is één van mijn favoriete dingen om te doen, dus wou ik ook voldoende tijd om de resorts in Walt Disney World een kort bezoekje te brengen.
Uiteindelijk kwam ik uit op 18 dagen. Een nauwkeurige raming, zo bleek. Natuurlijk had ik graag langer gebleven, maar ik had de tijd om alles te doen wat ik wou doen. Als je een wat mindere enthousiaste fan bent als mij, zou je nog een paar dagen kunnen schrappen. Twee weken lijkt me echter wel het minimum, zeker als je ook buiten Walt Disney World een aantal zaken bezoekt.

Een hotelwandeling brengt je langs de mooiste plekjes.

Toen ik wist wanneer en hoelang ik wou gaan, kon ik prijzen opzoeken. Als Europeaan boek je het makkelijkst op de officiële Britse Disneysite disneyholidays.com. Wel zo handig: deze site geeft bedragen in euro weer. Ik maakte een lijstje van alle hotels en de bijhorende prijzen. Die varieerde voor een éénpersoonskamer van onbetaalbaar (denk 8000 euro en meer) tot duur. Het goedkoopste was rond de 2800 euro. Opgelet, het gaat hier enkel om kamerprijzen, parktickets en eten zijn niet inbegrepen.

De lobby van Port Orleans: French Quarter.

Ik koos uiteindelijk voor de gulden middenweg: Port Orleans: French Quarter, een hotel met een prima reputatie. Bij mijn boeking kreeg ik als promotie een Disney Dining Plan (dat ik weliswaar liet upgraden voor een paar honderd euro, zodat ik ook in restaurants met tafelbediening kon gaan eten), een PhotoPass (later meer hierover) en een cadeaubon van tweehonderd dollar. Reken nog eens 7OO dollar voor parktickets (inclusief Universal en Seaworld) en een vlucht van 5OO euro en de totale kostprijs was gekend. Een auto huren deed ik niet; ook in België rijd ik niet. In Walt Disney World verplaatste ik mij met gratis vervoer: bussen en booten van Disney zelf. Buiten Disney nam ik de taxi. Taxi’s staan overal te wachten en zijn daardoor heel efficiënt. In nog geen twintig minuten stond ik voor 35 dollar aan de poorten van Universal. Je kan uiteraard ook een Uber oproepen, die zijn nog goedkoper, maar mijn betaalkaart werd in de app niet aanvaard.

Gratis cadeaubon? Yes please!

Het hotel is veruit de grootste kostenpost. Het goede nieuws: hier kan je ook het meeste op besparen. Het slechte nieuws: wil je de volledige Disneyervaring en dus in een Disneyhotel overnachten, dan ben je véél meer kwijt dan een keten- of familiehotel buiten Walt Disney World. Bij mij was dat geen optie, aangezien ik niet over een wagen beschikte. Eerlijk gezegd: ik zou het ook niet willen. De Disneyhotels zijn een belevenis op zich en maken deel uit van de totaalervaring.

Ik wist nu wanneer, waar en hoelang. De boeking was gemaakt, de vliegtuigtickets veilig en wel in mijn mailbox. Is dit in orde, dan begint de pret. Op My Disney Experience (disneyworld.disney.go.com) maak je een account aan. Heb je een reservatie, dan koppel je deze aan je profiel. Via de site of bijhorende app kan je van thuis uit al heel wat zaken regelen. Allereerst je persoons- en betalingsgevens, zodat het inchecken vlot verloopt en er een Magic Band voor je klaarligt. Amerikanen en Britten krijgen deze per post toegestuurd, voor mij lag het klaar bij de receptie. Over de Magic Band later meer, maar in het kort: het is een armband gekoppeld aan je profiel. Het dient als identificatie- en betaalmiddel en kamersleutel. Ook je parktickets en fastpassen staan digitaal op je Magic Band. Je hoeft dus, in theorie, niet meer dan dit magische armbandje bij je te hebben om je verder zorgeloos in Walt Disney World te verplaatsen.

Op de website van My Disney Experience kan je vanaf 180 dagen voor afreis restaurantreservaties maken. Je leest het goed: een halfjaar op voorhand! En toch is het nodig, zeker als je in de populaire restaurants als Be Our Guest in Fantasyland wil lunchen of dineren.
Om dit vlot te laten verlopen had ik op voorhand een lijstje gemaakt van restaurants waar ik graag wou eten, afgaande op recensies, locatie en thema. Vervolgens deelde ik mijn dagen op in drie delen: voormiddag, namiddag en avond. Voor elk deel plande ik een locatie in. Bijvoorbeeld: in de voormiddag naar Magic Kingdom, in de namiddag uitrusten aan het zwembad van het hotel om ’s avonds te eindigen in Animal Kingdom. Nu ik dit wist, kon ik gaan reserveren. Ik keek waar ik rond etenstijd zou zijn, zocht in mijn favorietenlijstje voor die locatie het leukste restaurant en maakte online een reservatie. In een aantal gevallen besliste de restaurantkeuze wat ik ging doen. Zo wist ik dat ik in Narcoossee’s in Grand Floridan Resort and Spa wou eten, dus moest ik op een middag of avond in Grand Floridian zijn. Doe je dit 180 dagen op voorhand, zal er altijd een tafel voor je zijn. In de meeste gevallen op het gekozen uur, en anders maximum een uurtje vroeger of later.

Narcoossee’s is een aanrader.
Een hoofdgerecht om van te watertanden.

Fatspassen kan je via My Disney Experience 60 dagen voor afreis reserveren. Maximaal drie per dag, en allemaal in hetzelfde park. Je vrijheid wordt nog verder beperkt: attracties worden volgens populariteit in groepen onderverdeeld. Je kan niet drie fastpassen van enkel de populairste attracties aanvragen. Wat wel kan: eenmaal je drie fastpassen zijn verlopen, kan je op de dag zelf steeds een nieuwe aanvragen, zolang de voorraad strekt. Voor populaire, nieuwe attracties als Flight Of Passage zal dat niet lukken, maar een Big Thunder Mountain ticket in de late avond misschien nog wel. Je kan dus – in theorie – een hele dag van fastpass naar fastpass doorschuiven, zonder lang in de rij te staan.

Met deze praktijktips kan ook jij je droomreis naar Walt Disney World beginnen! In de nabije toekomst zal ik nog dieper ingaan op afzonderlijke onderwerpen uit dit blogbericht, zoals de Magic Band en het Disney Dining Plan.

Cupcakehype

Eind april bezocht ik voor het eerst Walt Disney World. Het is het derde Disney vakantieverblijf dat ik kan afvinken, na het originele Disneyland in Anaheim en – uiteraard – Parijs. Hoewel dit blog werd opgericht om Disneyland Paris te bespreken, laat ik de komende weken en maanden Florida aan bod komen, inclusief uitstapjes naar Universal Studios en Seaworld. Laat ik met iets ludieks beginnen: de cupcakehype, die ook langzaam de weg naar Disneyland Paris vindt.

In Walt Disney World krijg je met een Disney Dining Plan (vooraf betaalde maaltijden; later meer hierover) per dag twee Snack Credits. Deze kan je vrij besteden aan drank, snoepzakjes, een stuk fruit,… Wie meer waar voor zijn geld wil, doet er beter aan een punt uit te geven aan één van de vele creatieve en smakelijke cupcakes. Je vindt ze overal, in alle parken en resorts. Zoals de foto’s bewijzen, komen ze in alle kleuren en smaken. Zijn ze niet fotogeniek?

Naar onze Europese normen hebben de cupcakes meer weg van halve taart; zo groot zijn ze. Bovenaan zijn ze overladen met botercrème. Aan suikers geen gebrek! De crème maakt de cupcakes best zwaar. Na dit tussendoortje heb je even geen honger meer.

Een terugkerend decoratief element is een chocoladen vormpje of figuurtje. Dit is vaak een knipoog naar de locatie van verkoop. Zo heeft een cupcake met Oreo-smaak in Contempo Café in het Contemporary Resort een monorail uit witte chocolade. Terwijl je aanschuift aan de kassa rijdt een échte monorail hoog boven je voorbij.

De Amerikaanse stad New Orleans is dan weer de thuishaven van Tiana uit Princess And The Frog. Niet verwonderlijk dus dat zij op één van vele cupcakes van Port Orleans prijkt.

Er gaat geen speciaal moment of evenement voorbij of er wordt wel een cupcake voor bedacht. Terwijl ik er was, eind april, vierde Animal Kingdom het twintigjarig bestaan. Er waren twee tijdelijke cupcakes beschikbaar waarvan je hieronder eentje kunt zien: een eetbare Tree Of Life. En smaken dat het deed!

Loopingstar

Disney heeft nooit parken voor thrillseekers gebouwd. Ze moesten hele gezinnen entertainen, en daar horen loopings en kurkentrekkers niet bij. In de loop der jaren bouwde Disney niettemin achtbaanklassiekers, denk maar aan Mattherhorn Bobsleds (1959),  Space Mountain (1975) en Big Thunder Mountain (1979), allen voor het eerst in het originele Disneyland Resort in het zonnige Californië.

Disneyland Parijs was het eerste park om de trend van achtbanen van 7 tot 77 te breken met de opening van Indiana Jones Et Le Temple Du Péril in 1993. Deze baan kent welgeteld één looping. Kort daarna volgde de Parijse versie van Space Mountain, een baan die compleet afwijkt van haar Amerikaanse naamgenoten. De ruimtereis stuurt je drie keer over de kop. Bon voyage!

Space Mountain, goed voor drie inversies.

Maar welke achtbaan ging als eerste overkop? Het antwoord vond ik in Historia magazine, een uitgave van de makers van Wetenschap In Beeld.
In 1842 was de populaire Grand Centrifugal Railway in Londen de eerste achtbaan die over kop ging oftewel een looping had. De baan was ongeveer 60 meter lang. Eén keer per uur namen de passagiers plaats in de karretjes en maakten ze met een vaart van circa 160 kilometer per uur de lus.

Een affiche voor de Grand Centrifugal Railway.

De eerste permanente achtbaan met een looping opende in 1846 in de Jardins De Frascati in Parijs. De spiraal was twee keer zo groot als de Engelse en een kleine vier meter hoog. De mensen maakten zich zorgen over de veiligheid van de nieuwe banen, en daarom werden er allerlei testritten uitgevoerd – met zandzakken en apen als passagiers. De Franse krant Journal Du Havre deed in augustus 1846 verslag van een testrit met een daadwerkelijke persoon. ‘Vooral de hoge snelheid waarmee het karretje de lus in gang, was opmerkelijk’, schreef de krant. ‘De testrijder had geen problemen met de ademhaling en vond de rit zo leuk dat hij meteen nog een keer wilde.’ Het grote publiek wilde er echter niet aan en na een ongeluk in 1865 raakte de looping uit de gratie. Pas in de jaren 1970 gingen pretparken massaal achtbanen bouwen die over de kop konden.

De baan uit Jardins De Frascati.

Ooit afgevraagd waarom je netjes blijft zitten, ook al ga je overkop? Het geheim zit in de werking van de zwaartekracht. Onder in de lus drukken de snelheid en de zwaartekracht de passagiers precies in de stoel. Die krachten samen maken de passagier zwaarder. Naar boven werkt de snelheid de zwaartekracht tegen. Het gewicht van de passagier drukt in de richting van het karretje en niet naar de grond. Boven in de lus zijn zwaartekracht en snelheid even gelijk. De passagier is even gewichtloos.

Bron en tekst: Historia, nr. 6/2013


Reisverslagen, beeldreportages, nieuws,… In de rubriek Reportage komen alle aspecten van Disneyland Paris aan bod.

Vuurtoren

In het voorjaar kon je in de Walt Disney Studios Star Wars: A Galaxy Celebration bekijken: een projectieshow die, bij gebrek aan beter, Tower Of Terror als achtergrond gebruikte. Het resultaat was het hoogtepunt van Season Of The Force. Stiekem vond ik het compleet uitgelichte Hollywood Tower Hotel voor en na de show zowaar nog mooier. Het gebouw kwam dankzij de verzadigde kleuren van de belichting en projecties helemaal tot leven.

De projectoren en extra belichting op en rond Tower Of Terror blijven voorlopig gewoon staan. Met kerst komt het opnieuw van pas, wanneer Walt Disney Studios voor het eerst in zijn bestaan een avondshow krijgt in kerstthema. Een projectie van de kerstman op het Hollywood Tower Hotel? How-how-how!

Klik op de foto voor een versie in hoge resolutie. Gebruik de rechtermuisfunctie om de afbeelding op te slaan als schermachtergrond.

Klik hier voor een afbeelding in iPhone-formaat.


In de rubriek Behang ben je aan het juiste adres voor een mooie, nieuwe achtergrond voor jouw bureaublad en/of andere schermen.

25 jaar en 4 maanden

Wanneer een pretpark zijn verjaardag viert, wordt daar graag groots mee uitgepakt. Het is een goedkopere manier om je park in de media te krijgen dan het openen van een nieuwe, hoogtechnologische attractie, om maar iets te noemen. Disneyland Paris is geen uitzondering: verleden april was het alweer 25 jaar geleden dat Euro Disney zijn poorten opende. Vlaggen werden gehesen, vuurwerk werd afgeschoten en Mickey trok zijn beste pak aan.

Herinner je nog het als taart gedecoreerde Sleeping Beauty Castle van twintig jaar geleden? Niets daarvan dit jaar, in tegenstelling tot vorige verjaardagsfeestjes wordt de 25ste relatief kleinschalig gevierd. Alle decoraties beperken zich van Fantasy Gardens tot Central Plaza. Alle landen op Main Street, U.S.A. na ontvallen de dans. Ook Walt Disney Studio’s viert, op een verdwaalde poster na, niet mee.

Ook in opzet blijft alles beperkt: er zijn bloemenvelden, kleine, statische beelden en vlaggen en banieren. Alles is in twee kleuren uitgevoerd: royaal blauw en glinsterend zilver. De tweede is origineler maar oogt in levenden lijve een beetje goedkoop en ‘plastiekerig’.

De ingang verraadt weinig tot niets, enkel wat doeken en een bord.
De vetplantjes in hun twee kleuren.

Het Disney Legends standbeeld, vooraan Fantasy Gardens, geeft je een eerste impressie: daar zijn de bloemen rondom vervangen door vetplantjes in potjes, bespoten in de twee feestkleuren. Dat ziet er leuk uit van ver en slordig van dichtbij. Omdat de plantjes nog in hun plastic potjes staan, zijn ze makkelijk verplaatsbaar door bezoekers met slechte bedoelingen. En we weten allemaal: zo lopen er veel rond in Disneyland.

Op twee plaatsen zijn de decoraties het talrijkst: Central Plaza en de voorgevel van Main Street Station. Deze façade dient traditioneel als tijdelijk uithangbord en dat is nu niet anders. Tinker Bell, het centrale figuurtje voor de 25ste verjaardag, zweeft voor een lichtreclame dat wisselt tussen het getal 25 en een illustratie van het kasteel. Als de zon onder de horizon zakt, komt de façade pas echt uit de verf: ingebouwde lichteffecten doen dan hun werk en de lichtreclame is beter zichtbaar.

Op Main Street moet je goed kijken wil je iets feestelijks zien. Het prieel op Town Square heeft nu een glinsterend dak met een Tinker Bell beeldje bovenop. Op iedere lantaarnpaal aan weerszijde van de straat is ook een Tinker Bell beeldje bevestigd. Gelukkig niet altijd hetzelfde, er zijn verschillende poses. Cirkelvormige borden met in het groot het opschrift ’25’ hangen ook aan de palen. Subtiel maar mooi!
Het heeft maanden geduurd, maar ondertussen zijn ook de winkeletalages aangepast aan de 25ste verjaardag. Ook daar overheersen de twee kleuren blauw en zilver. De moeite waard om te bekijken.

Tinker bovenop het prieel.
En hier bij een lantaarnpaal.

Op Central Plaza werd geen tijdelijk podium neergepoot zoals bij eerdere verjaardagsfeestjes. In plaats daarvan is het vergeten Royal Castle Stage terug in gebruik. Niet zo gek, daar was het in de eerste plaats ook voor ontworpen en gebouwd.


Central Plaza blijft dus open en vrij. Op de bloemperken (ook hier vervangen door gespoten vetplantjes) staan statische beelden van de Fab 5 en hun vrienden. De beelden zelf zijn – of wat had je gedacht? – voorzien van een blauw en zilver kleurtje. Ze zijn geliefd bij het publiek: het zijn dan ook de ideale selfie-achtergronden.

Tinker Bell voor het kasteel.

Kortom: de 25ste verjaardag is er niet eentje voor de geschiedenisboeken. Maar voor zij (zoals ik, of ben ik de enige?) die vinden dat Disneyland Paris op zijn mooist is in zijn pure vorm, is de sobere aanpak voor de 25ste verjaardag eerder een zegen dan een vloek.

Main Street Station bij nacht.

Reisverslagen, beeldreportages, nieuws,… In de rubriek Reportage komen alle aspecten van Disneyland Paris aan bod.